BOJAN SUĐIC

Prvi profesionalni angažman bilježi 1985. godine kada s 19 godina postaje asistent dirigenta u RTV Beograd. Tijekom školovanja na FMU u rodnom Beogradu, postaje i laureat Jugoslavenskog natjecanja muzičkih umjetnika u Zagrebu (1989.), osvojivši Prvu nagradu u disciplini dirigiranja, koja se do tada nikada nije dodijelila. Postaje i jedini stipendist fondacije „Lovro von Matačić“ iz Srbije. U karijeri, između ostalog, djeluje kao: dirigent Muzičke produkcije RTS (1992.); gost-dirigent Beogradske filharmonije; generalni muzički direktor - šef dirigent beogradske Opere i Baleta NP (1999.) te rezidencijalni dirigent Kraljevske opere u Stockholmu, Švedska (2000.)

Od 2005. postaje umjetnički direktor– šef dirigent Muzičke produkcije RTS, zaokružujući time dugogodišnju suradnju.  Iste godine počinje i s pedagoškom aktivnošću, postavši profesor dirigiranja na FMU u Beogradu.

Bojan Suđić podjednako njeguje dirigiranje zborom, orkestrom i opernim ansamblom. Široki repertoar obuhvaća djela od renesansnih autora do velikog broja kompozicija modernih autora koje je premijerno izvodio.

Dirigirao je u Rusiji, Nemačkoj, Grčkoj, Belgiji, Švedskoj, Danskoj, Finskoj, Bugarskoj, Portugalu, Kini...Dirigirao je orkestrima kao što su Helsinška filharmonija (Finska), Novosibirska filharmonija (Rusija), Simfonijski orkestar iz Odensea (Danska), orkestar Metropolitana iz Lisabona (Portugal), Budimpeštanska filharmonija (Mađarska), Sofijski RTV orkestar (Bugarska), opernim ansamblima Nacionalne opere u Helsinkiju (Finska), Kraljevske opere u Stockholmu (Švedska)...

Samo u Švedskoj kraljevskoj operi u Stockholmu dirigirao je 150 predstava.

„On je prirodni talent s izuzetnim stilom i s jednom od najljepših tehnika koju sam ikada vidio.“ („En naturbegavning med en av de vackraste och tydligaste slagtekniker jag set.“)

Mats Liljeroos, „Huvudstadtsbladet“, Helsinki

BORIS PETRUSHANSKY

Njegova visoko originalna kreativnost i živa osobnost učinili su ga široko poznatim koncertnim pijanistom. Rođen 1949. u Moskvi, klavir je  počeo svirati s pet godina, učeći između ostalih i kod znamenitog Heinricha Neuhausa. Nakon studija, diplomirao je na Moskovskom konzervatoriju 1975., istaknuvši se već ranije na najvažnijim međunarodnim natjecanjima (Leeds, 1969.; München, 1971...).

Njegove izvedbe odvele su ga u Italiju, Finsku, Švedsku, Veliku Britaniju, Njemačku, Francusku, Belgiju, Austriju, Švicarsku, SAD, Mađarsku, Japan, Izrael, Egipat, Mexico, Tajvan, Hong Kong, Južnoafričku Republiku i Australiju.

Nastupao je uz mnogo orkestara uključujući: Filharmonijski orkestar S. Petersburga, Ruski državni simfonijski orkestar, Moskovsku filharmoniju, Češku filharmoniju, Orkestar Akademije „Santa Cecilia“,  Orkestar Festivala „Maggio Musicale Fiorentino“, Helsinšku filharmoniju, Moskovski komorni orkestar, Komorni orkestar Europske zajednice, The New European Strings... te s mnogim poznatim dirigentima kao što su: J. Ferencik, E. Bour, V. Fedoseev, E.-P.Salonen, V. Gergiev, A.Lazarev, P. Bellugi, S. Sondezkis, A. Nanut, R. Abbado, M. Shostakovich, Lu Jia, V.Jurowsky.

Od mnogih njegovih partnera spomenut ćemo samo najpoznatije: Leonid Kogan, Misha Maisky, Dmitri Sitkovetskiy, Valeriy Afanassiev, Cecilia Gasdia, Borodin Quartet.

Boris Petrushansky je član ocjenjivačkih sudova mnogih međunarodnih natjecanja poput “F. Busoni”  (Bolzano), “D. B. Viotti” (Vercelli), “A. Casagrande” (Terni), itd.

Uz koncertnu djelatnost, veoma je aktivan i u pedagoškom radu: od 1975. do 1979. predavao je na Moskovskom konzervatoriju, a danas drži majstorsku klasu na Kraljevskoj akademiji u Dublinu, Purcell School u Londonu, Rowan University u New Jerseyju (SAD), u Japanu i mnogim gradovima u Italiji.

Danas je stanovnik Italije i od 1990. predaje na Pijanističkoj akademiji „Incontri con Maestro“ u Imoli.